Όρια, οι αγαπημένοι μας φίλοι στη ζωή

Από τα πρώτα κιόλας χρόνια έρχεται η στιγμή για κάθε παιδί που δοκιμάζει τα όριά του. Αυτή η συμπεριφορά είναι φυσιολογική και είναι ένα σημαντικό μέρος της ανάπτυξής τους, που πρέπει να αναμένεται από τα παιδιά, καθώς αυτά μεγαλώνουν και εξελίσσονται. Ωστόσο, το να τους μάθουμε από νωρίς πώς να δοκιμάζουν τα όριά τους με σεβασμό, είναι μια σπουδαία ικανότητα που πρέπει πρώτα εμείς οι ίδιοι να χτίσουμε ως γονείς και εκπαιδευτικοί, για να μπορέσουμε να τα καθοδηγήσουμε σωστά.

Αρχικά, καλό θα ήταν να καθιερώσουμε μια αποτελεσματική επικοινωνία με το παιδί, ξεκινώντας με το να του διδάξουμε να εκφράζει τις απόψεις και τις ανάγκες του με σεβασμό. Το ίδιο όμως πρέπει και εμείς να συμπεριφερόμαστε απέναντί του. Σε περίπτωση λοιπόν που το παιδί κάνει κάτι λάθος ή δεν συμφωνούμε μαζί του, οφείλουμε να σκύψουμε στο ίδιο ύψος με αυτό και να του μιλάμε με ευγενικό τόνο, κοιτώντας το στα μάτια. Πρέπει να είμαστε σταθεροί αλλά φιλικοί όταν το πειθαρχούμε και το συμβουλεύουμε, και ποτέ δεν του φωνάζουμε ή το υποτιμάμε. Σκοπός μας είναι να το ακούσουμε και να μας ακούσει.

Ίσως δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος για να διδάξουμε τα όρια από το να εξασκηθούμε με αυτά και να μπουν μέσα στη ρουτίνα μας. Τα παιδιά μαθαίνουν καλύτερα βλέποντας τι κάνουν οι γονείς τους και κατ' επέκταση οι δάσκαλοί τους. Μπορούμε μάλιστα να δημιουργήσουμε μαζί τους δικούς μας κανόνες, που θα τους έχουμε συζητήσει όλοι μαζί και θα έχουμε εξηγήσει με λεπτομέρειες τι επιτρέπεται και τι όχι. Το μυστικό όμως είναι να είμαστε συνεπείς και σταθεροί σε αυτούς τους κανόνες και να μην υποκύπτουμε όταν το παιδί αντιδράσει κάποια στιγμή αρνητικά.

Το μεγαλύτερο εργαλείο μας όμως είναι η υπομονή. Μην διστάσουμε να δώσουμε στο παιδί μας μερικές φιλικές υπενθυμίσεις, μέχρι να κατανοήσει πλήρως ότι μια κακή ή ανάρμοστη συμπεριφορά μπορεί να οδηγήσει σε μια συνέπεια που δεν θέλει.

Μέσα από την οριοθέτηση τα παιδιά μαθαίνουν πώς να συνυπάρχουν αρμονικά, πώς να αντιλαμβάνονται και να σέβονται τον προσωπικό τους χώρο και τον χώρο των άλλων, αλλά και πώς να εκφράζουν τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους. Τέλος, τους διδάσκουμε την αξία της πειθαρχίας, του σεβασμού και κυρίως της ενσυναίσθησης, να μπαίνουν δηλαδή και στη θέση των άλλων. Έτσι δημιουργούμε ανεξάρτητα πλασματάκια που όχι μόνο σέβονται τους άλλους και τον εαυτό τους, αλλά γεμίζουν με σιγουριά και αυτοπεποίθηση.